Beschrijving
Sinds 2008 komt er elk jaar een bonte menigte die de schapen van Ouessant ervan weerhoudt om rustig te grazen. Het is september, het is het festival L’Ilophone, waar je onvermijdelijk als fan en met een schorre stem vandaan komt.
Mocht het op Ouessant gebeuren dat de vuurtorens van Créac’h, Kéréon, Nividic, La Jument en Le Stiff plotseling gaan knipperen en u met tussenpozen in een syncopisch ritme verlichten, wees dan niet verbaasd: het festival L’Ilophone is in volle gang en ook de vuurtorens nemen deel aan het grote Bretonse feest dat half september drie dagen lang plaatsvindt bij de sporthal van Lampaul. Dit is al een paar jaar zo, en het is niet ongewoon om de lokale artiest Christophe Miossec er zijn liedjes te horen zingen. Ook Yann Tiersen, Red Cardell en Didier Wampas kunnen een tussenstop maken in deze oase van rust, die al snel verandert in een hel van heide en ongedwongen pop-rock. "Het is tijd voor lachen en zingen, bij L'Ilophone is het elke dag lente." Zelfs aan het einde van de zomer.
