© Franck Betermin
Rotsen van de Duivel Paradijselijk!

Rotsen van de Duivel

De plek is niet zo verschrikkelijk als haar naam doet vermoeden. Als de zon door het gebladerte speelt, is het zelfs een paradijs van bladgroen en sculpturen, gepolijst graniet, geritsel in het water en vrolijk vogelgezang.

Paradijselijk!

Een rock’n roll-plek

Tussen Le Faouët en Quimperlé, in een bosrijk en heuvelachtig landschap, vormen de Roches du Diable niet ver van Locunolé een prachtig landschap. Vanaf een doolhof van paden ontdek je een indrukwekkende chaos van granietblokken, waartussen de rivier Ellé rondslingert. De tijd en de rivier hebben de hoeken afgerond. Als de afvoer sneller wordt, kan de stroomversnelling des duivels worden. Dat vinden de kajakvaarders prachtig … althans, de zeer geoefende. Hier worden dan ook wedstrijden georganiseerd.

Door legende ontstaan

Saint Guénolé was zelf ook gefascineerd door deze unieke plek, die door de Ellé is uitgegraven. Hij besloot zich te vestigen tussen de stapels stenen met suggestieve vormen, om zijn kluizenaarswoning te bouwen. Sommige blokken nemen de vorm van een tafel aan, van een kom en van een preekstoel. Gemak en water op alle verdiepingen! Het enige nadeel: deze plek behoort toe aan de Duivel. Wat volgde was een homerische strijd die de Duivel dwong zich af te zonderen op de andere oever van de Ellé. Na deze slag had de heilige Guénolé een brug nodig om het evangelie te verkondigen. Om de brug te bouwen, sloot hij een pact af met de Duivel. De eerste ziel die de brug zou oversteken, moest teruggaan naar de meester van de Onderwereld. Maar de heilige stuurt een eekhoorn naar de reling. Gekwetst dook de Duivel in de Ellé en daarmee ontstaat een onpeilbare afgrond. Springend over de grote rotsen versierd met schuim heb je, als je het pad volgt dat langs de oever slingert, misschien geluk en vind je de gang waarin een schat zou zijn verstopt.

Als zij de stad bereikt …

Stroomafwaarts wordt de Ellé rustiger als zij Quimperlé bereikt en zich mengt met de Isole om samen de Laïta te vormen. Ze stroomt onder de Pont Fleuri door die grenst aan de achterkant van de ronde Romaanse kerk Sainte-Croix. Vlakbij neemt de Rue Dom-Morice je mee terug naar de 16e eeuw, tussen huizen met houten panelen en plaveisels.

Wist je dit?

De naam van de rivier de Ellé zou afgeleid zijn van Ellez, wat de hel betekent. Ze begint het uitgraven van het Armoricaanse plateau bij Le Faouët, onderaan de kapel Saint-Fiacre.

Officiële website van Toerisme Bretagne